Het verhaal achter de campagne Wie niet waagt, die niet wint

Een kapotte broek. Vieze knieën. Een schaafwond omdat je nét iets te hard van die heuvel af ging. Voor generaties kinderen hoorde het bij buitenspelen. Maar hoeveel ruimte geven we kinderen vandaag nog om zelf te ontdekken, proberen en soms onderuit te gaan?

Uit de Buitenspeelmonitor 2026 van Jantje Beton en Branchevereniging Spelen en Bewegen* blijkt dat circa 400.000 kinderen nooit of bijna nooit buiten spelen zonder een volwassene in de buurt. Ook mogen kinderen minder vaak zelf bepalen of ze naar buiten gaan dan enkele jaren geleden. Tegelijkertijd laat onderzoek zien dat 76% vindt dat we zijn doorgeslagen in het beschermen van kinderen**.

Die cijfers roepen een vraag op: durven wij kinderen nog te laten spelen? Onder de noemer 'Wie niet waagt, die niet wint' wakkert Nijha de urgentie aan bij overheid, onderwijs, de branche en ouders, met het doel om kinderen hun kleerscheuren weer terug te geven.

Frank Kroeze, algemeen directeur van Nijha, geeft aan dat zijn motivatie van deze campagne persoonlijk is: ‘’Ik heb zelf drie kinderen. Ik weet dat opvoeden niet zwart-wit is. En daarom willen we graag aandacht vragen voor de vraag: Hoeveel ruimte geef jij een kind?’’

De komende jaren willen we samen met kinderen, ouders, scholen, gemeenten en kennispartners onderzoeken hoe we ruimte kunnen creëren waarin kinderen beschermd zijn tegen echt gevaar, maar vrij genoeg blijven om zelf te ontdekken. Frank Kroeze legt uit: ‘’Groei is niet alleen motorische ontwikkeling. Uiteindelijk moeten kinderen ongemak ervaren om te kunnen groeien. Ze moeten kunnen vallen, ze moeten kunnen opstaan. Wij hopen met deze campagne het verschil te kunnen maken. We weten niet of het lukt, maar we gaan er ons stinkende best voor doen.’’